Η επίλυση συγκρούσεων κατά την παιδική ηλικία.

Οι καυγάδες και οι συγκρούσεις των παιδιών είναι σχεδόν αναπόφευκτες. Αν ανατρέξουμε στα παιδικά μας χρόνια, σίγουρα, θα έχουμε να θυμηθούμε τσακωμούς με φίλους καισυμμαθητές. Οι συγκρούσεις στην παιδική ηλικία, όσο περίεργο και αν ακούγεται, βοηθούν τα παιδιά. Έρευνες δείχνουν, πως αν η δεξιότητα της επίλυσης συγκρούσεων δεν κατακτηθεί κατά τη διάρκεια της πρώιμης παιδικής ηλικίας, στην ενήλικη ζωή είναι πολύ δύσκολο το άτομο να μάθει να λύνει τις διαφορές του με ήπιο και διαλλακτικό τρόπο. Σε κάθε αναπτυξιακό στάδιο, τα παιδιά επεκτείνουν την ικανότητά τους να εξισορροπούν τα δικαιώματα, τις ανάγκες και τα θέλω τους με εκείνα των άλλων. Στη διάρκεια αυτής της περιόδου, το παιδί αρχίζει να αναπτύσσει απαραίτητες κοινωνικές δεξιότητες, καθώς και το χαρακτήρα του. Σύμφωνα με την Karen Stephens (ειδική σε θέματα ανάπτυξης παιδιών), τα παιδιά για να μπορέσουν να διαχειριστούν τις συγκρούσεις, πρέπει πρώτα να μάθουν να αναγνωρίζουν και να κατανοούν τα συναισθήματά τους. Σε δεύτερη φάση πρέπει να μάθουν τον τρόπο για να διαχειρίζονται τα συναισθήματα αυτά, καθώς και τον τρόπο για να τα εκφράζουν. Για να βοηθήσουν οι γονείς τα παιδιά τους να αναπτύξουν αυτές τις δεξιότητες, μπορούν να ακολουθήσουν κάποια από τα παρακάτω βήματα ή ακόμη και όλα τα βήματα μαζί:

  1. Το λεξιλόγιο των συναισθημάτων (συνδυάζοντας λέξεις με τις εκφράσεις του
    προσώπου, τα παιδιά μπορούν να αρχίσουν να αντιλαμβάνονται και να κατανοούν
    τα συναισθήματα)
  2. Τοποθέτηση κανόνων και ορίων (τονίστε τους ότι ο καθένας έχει δικαίωμα στη
    συναισθηματική και σωματική ασφάλεια και ξεκαθαρίζουμε ποιες συμπεριφορές
    δεν είναι αποδεκτές)
  3. Λειτουργούμε ως θετικό πρότυπο
  4. Ενθαρρύνουμε το διάλογο ως μέσω επίλυσης των συγκρούσεών μας
  5. Εκμεταλλευόμαστε τις ευκαιρίες για παιχνίδι με τα συνομήλικα παιδιά
  6. Αποφεύγουμε να λύσουμε εμείς το πρόβλημα του παιδιού- απλά το καθοδηγούμε,
    εάν το ζητήσει
  7. Καταδικάζουμε τη λεκτική και σωματική βία (« Δε σου επιτρέπω να χτυπάς άλλα
    παιδάκια, όπως δεν επιτρέπω και στα άλλα παιδάκια να σε χτυπούν»)
  8. Δείχνουμε στο παιδί τις επιλογές του
    Θυμόμαστε ότι η υπομονή, η επιμονή και η σταθερότητα βοηθούν τα παιδιά να
    καταφέρουν να αναπτύξουν τη δεξιότητα της επίλυσης των συγκρούσεων . με αυτόν τον
    τρόπο τα βοηθάμε να επιλύουν τις διαφορές τους με εποικοδομητικό και διαλλακτικό
    τρόπο, τόσο ως παιδιά όσο και ως ενήλικες στο μέλλον.

Τσιφτζή Εμμ. Φωτεινή
Ειδική Παιδ/γος- Υποψήφια Διδάκτωρ Παν/μίου Θεσσαλίας
Επιστ. Υπεύθυνη του Κέντρου Ειδικής Αγωγής «ΑΝΑΠΤΥΞΗ & ΛΟΓΟΣ»

Δραστηριότητες αδρής κινητικότητας στο σπίτι.

Με τον όρο ¨αδρή κινητικότητα¨ αναφερόμαστε στην ικανότητα ενός
ανθρώπου να εκτελεί δραστηριότητες, που απαιτούν την ενεργοποίηση
μεγάλων μυικών ομάδων. Κοινώς δραστηριότητες αδρής κινητικότητας
είναι η βάδιση, το μπουσούλημα, το πήδημα, το τρέξιμο κλπ.
Επιπροσθέτως, είναι η απαρχή για την οργάνωση και την εκτέλεση πιο
εκλεπτισμένων κινήσεων, οι οποίες είναι απαραίτητες στην καθημερινή
ζωή του ανθρώπου.
Οι δεξιότητες της αδρής κινητικότητας αναπτύσσονται σταδιακά από τη
βρεφική ηλικία, όπου το βρέφος σηκώνει το κεφαλάκι του ψηλά και
στηρίζει το βάρος του σώματος του στα χεράκια του. Μέσα από το παιχνίδι
επιτυγχάνεται ο καλύτερος συντονισμός μερών του σώματος, ώσπου το
παιδί τελικά εκτελεί πιο σύνθετες κινήσεις, οι οποίες απαιτούν
περισσότερη ακρίβεια.
Το παιδί πρέπει να έχει αναπτύξει σε κατάλληλη ηλικία δεξιότητες, οι
οποίες αφορούν την σταθερότητα του σώματος, την ισορροπία, την
μεταφορά βάρους. Με αυτόν τον τρόπο έπειτα θα μπορεί να εκτελεί με
πλήρη ανεξαρτησία καθημερινές δραστηριότητες, όπως το ντύσιμο, το
σκαρφάλωμα, το περπάτημα, το πέταγμα και η υποδοχή της μπάλας και
πολλές άλλες δραστηριότητες , μέσω των οποίων το παιδί θα αποκτήσει
την απαραίτητη αυτοπεποίθηση να λειτουργεί και να είναι χαρούμενο στα
πλαίσια μιας κοινωνικής ομάδας.
Παρακάτω θα παραθέσουμε 15 δραστηριότητες, τις οποίες μπορείτε να
κάνετε με το παιδί σας μέσα στο σπίτι στο σπίτι:

  1. Κρυφτό
  2. Κυνηγητό
  3. Μιμήσεις στον καθρέφτη
  4. Πηδήματα στο κρεβάτι και μαξιλαροπόλεμο
  5. Μουσικές καρέκλες
  6. Βόλευ με μπαλόνια
  7. Κουτσό
  8. Τσουβαλοδρομίες
  9. Γκολφ
  10. Χούλα- χουπ
  11. Περπάτημα πάνω σε «βράχια» (σε ρόλο βράχων μπορούμε να
    τοποθετήσουμε μερικά μαξιλάρια)
  12. Ακολουθία γραμμών, σειρών…
  13. Περπάτημα όπως τα ζώα (η πάπια, ο βάτραχος. Ο σκύλος, η αρκούδα)
  14. Γυμναστική
  15. Πέρασμα μέσα από «τούνελ» (ρόλο τούνελ μπορούν να λάβουν οι
    καρέκλες ή τα μαξιλάρια)
  16. Σκοινάκι ή λάστιχο

Είναι επίσης πολύ σημαντικό να σημειώσουμε ότι μέσα από την κινητική
ανάπτυξη το παιδί επιτυγχάνει και την ομαλή ανάπτυξη των γνωστικών,
συναισθηματικών και μαθησιακών σταδίων, καθώς και την ανάπτυξη
τρόπων επίλυσης προβλημάτων, δεξιότητας πολύ σημαντικής για τη
μετέπειτα κοινωνική εξέλιξή του.

Τι είναι η θεραπευτική παρέµβαση µε βάση τα LEGO;

Η θεραπευτική παρέµβαση µε βάση τα LEGO® (LEGO®-
based Therapy) είναι ένα πρόγραµµα ανάπτυξης
κοινωνικών δεξιοτήτων, το οποίο βοηθάει παιδιά µε
∆ιαταραχή Αυτιστικού Φάσµατος και µε δυσκολίες στην
επικοινωνία και την κοινωνική αλληλεπίδραση. Το
πρόγραµµα βασίζεται στη δοµηµένη, συστηµατική και
προβλέψιµη φύση των LEGO®, τα οποία είναι
δελεαστικά και έλκουν παιδιά µε δυσκολίες στην
κοινωνική συνδιαλλαγή.
 
Η εν λόγω παρέµβαση αποτελεί κάτι περισσότερο από
το απλό παιχνίδι µε τα LEGO®, αφού συµπεριλαµβάνει
έναν θεραπευτή, ο οποίος καθοδηγεί τα παιδιά και τα
ενθαρρύνει να αντιµετωπίσουν και να επιλύσουν
διάφορες καταστάσεις που µπορεί να προκύψουν.
Μέσω της τεχνικής αυτής, τα παιδιά µαθαίνουν να
επικοινωνούν µε τους άλλους, να εκφράζουν τα
συναισθήµατά τους, να τροποποιούν τη συµπεριφορά
τους, να αναπτύσσουν δεξιότητες επίλυσης
προβληµάτων και να αναπτύσσουν φιλικές σχέσεις µε
τους γύρω τους.

Πώς λειτουργεί η θεραπεία µε βάση τα LEGO®;

Το παιχνίδι µε τα LEGO® αποτελεί µια
πολυαισθητηριακή τεχνική, η οποία µπορεί να
εφαρµοστεί σε διαφορετικά περιβάλλοντα και µε πολλέςπροσαρµογές. Αυτό σηµαίνει ότι µπορεί να προσαρµοστεί στις ανάγκες του κάθε παιδιού.

Παρόλα αυτά, τα περισσότερα προγράµµατα LEGO® µοιάζουν
και ακολουθούν τα παρακάτω βήµατα.

 Το κάθε παιδί µαθαίνει ένα σύνολο κανόνων και
συγκεκριµένες δεξιότητες δηµιουργίας LEGO®.
 Τα παιδιά γνωρίζουν τα άλλα µέλη της οµάδας
LEGO®.
 Όλα τα µέλη της οµάδας συµφωνούν σχετικά µε το τι
θα φτιάξουν. Το εγχείρηµα πρέπει να ανταποκρίνεται
στις δυνατότητες όλων των µελών της οµάδας.
 Σε κάθε παιδί της οµάδας ανατίθεται ένας ρόλος. Οι
ρόλοι διαφοροποιούνται στη διάρκεια των
συναντήσεων.
 Όλα τα µέλη της οµάδας συµφωνούν σχετικά µε το
τι θα φτιάξουν. Το εγχείρηµα πρέπει να
ανταποκρίνεται στις δυνατότητες όλων των µελών
της οµάδας.
 Σε κάθε παιδί της οµάδας ανατίθεται ένας ρόλος.
Οι ρόλοι διαφοροποιούνται στη διάρκεια των
συναντήσεων.
 Τα µέλη της οµάδας εργάζονται, όλα µαζί, µε σκοπό
να κατασκευάσουν αυτό που τους ανατέθηκε,
ακολουθώντας τις αρχές της θεραπείας LEGO®.

Ποια είναι τα αποτελέσµατα της
παρέµβασης µε βάση τα LEGO®;

Η παρέµβαση µε βάση τα LEGO® (LEGO®-based Therapy) έχει
σαν αποτέλεσµα καλύτερες δεξιότητες επικοινωνίας σε παιδιά
µε ∆ιαταραχή Αυτιστικού Φάσµατος και άλλες δυσκολίες
κοινωνικής αλληλεπίδρασης. Αυτού του τύπου η θεραπεία, που
γίνεται µέσω παιχνιδιού, βελτιώνει την ικανότητα των παιδιών
να αλλάζουν τη συµπεριφορά τους, να αντιλαµβάνονται και να
µιλούν για τα συναισθήµατά τους, να επιλύουν προβλήµατα και
να µαθαίνουν καλύτερα το περιβάλλον µέσα στο οποίο ζουν και
κινούνται, περισσότερο από οποιαδήποτε άλλη θεραπεία
παιχνιδιού.
Έρευνες έχουν δείξει ότι παιδιά που έχουν συµµετάσχει σε
οµάδες LEGO® έχουν βελτιώσει τις επικοινωνιακές τους
δεξιότητες. Σε άλλο ερευνητικό εγχείρηµα φάνηκε ότι τα παιδιά
ήταν περισσότερο ευέλικτα σε κοινωνικές συνθήκες και µε
µεγαλύτερη προσαρµοστικότητα, ύστερα από τη συµµετοχή
τους σε οµάδα LEGO®.

 Το πρόγραµµα απευθύνεται σε παιδιά στο φάσµα του
αυτισµού υψηλής λειτουργικότητας, παιδιά µε
δυσκολίες στην επικοινωνία και την κοινωνική
αλληλεπίδραση, ηλικίας 4-15 ετών.
 Η διάρκεια του προγράµµατος είναι 3 µήνες και
πραγµατοποιείται µια ωριαία εβδοµαδιαία
συνάντηση.

 Η ένταξη του παιδιού στην κατάλληλη για αυτό οµάδα,
πραγµατοποιείται κατόπιν αξιολόγησης.

Το πρόγραµµα πραγµατοποιείται μόνο από
πιστοποιηµένους practitioners Lego®-Based
Therapy

Επιλεκτική Αλαλία

Τι είναι ?
Η επιλεκτική αλαλία σε ένα παιδί χαρακτηρίζεται από την επίμονη αδυναμία του παιδιού να μιλήσει σε μία η περισσότερες κοινωνικές περιστάσεις, με πιο αντιπροσωπευτική αυτή του σχολείου. Έτσι λοιπόν, ένα παιδί με αλαλία μπορεί να παραμείνει σιωπηλό ή σχεδόν σιωπηλό, καθώς πολλές φορές μπορεί να ψιθυρίζει αντί να μιλάει δυνατά.

Χαρακτηριστικά
Τα περισσότερα παιδιά με επιλεκτική αλαλία παρουσιάζουν μία μη φυσιολογική δειλία κατά τα προσχολικά χρόνια. Ωστόσο, η έναρξη της διαταραχής τοποθετείται συνήθως στην ηλικία των 5 & 6 ετών. Η αδυναμία αυτή του παιδιού να μιλήσει φαίνεται σύμφωνα με τις τελευταίες θεωρήσεις να συνδέεται σημαντικά με το βαθύτερο κοινωνικό άγχος που είναι πολύ πιθανό να αντιμετωπίζει το παιδί. Επομένως, σε συνθήκες ιδιαίτερα στρεσσογόνες για το παιδί, το τελευταίο είναι πολύ πιθανό να επιλέγει να επικοινωνήσει μέσα από τη βλεμματική επαφή ή μέσα από εξωλεκτικές κινήσεις. Είναι χαρακτηριστικό ότι τα παιδιά που
αντιμετωπίζουν παρόμοιες δυσκολίες στην επικοινωνία μιλούν με ευχέρεια σε άλλεςκαταστάσεις όπως στο σπίτι. Σε αυτό το σημείο αξίζει να σημειωθεί ότι η αλαλία μπορεί να αναπτυχθεί σταδιακά ή να εμφανιστεί αιφνίδια μετά από μία δυσάρεστη εμπειρία.
Ένα ακόμα βασικό χαρακτηριστικό είναι ότι τα παιδιά με επιλεκτική αλαλία, επειδή πολύ συχνά αντιμετωπίζουν έντονο άγχος, παρουσιάζουν πολύ συχνά στο σπίτι εκρήξεις θυμού και δυσκολίες συμπεριφοράς. Επίσης, η δυσκολία του παιδιού να μιλήσει στο σχολείο συνεπάγεται πολλές φορές ακαδημαϊκές δυσκολίες ή και αποτυχία. Οι δυσκολίες αυτές καθιστούν τα παιδιά ιδιαιτέρως επιρρεπή στην εμφάνιση καταθλιπτικών συμπτωμάτων. Όλες αυτές οι προαναφερθείσες δυσκολίες δεν θα μπορούσαν φυσικά να αφήσουν ανεπηρέαστες τις κοινωνικές σχέσεις του παιδιού με τους συνομήλικους του. Το πείραγμα από τους γύρω του και η κοινωνική απόρριψη που είναι πολύ πιθανό να βιώνει, σε ορισμένες περιπτώσεις
ακολουθείται από συναισθήματα άρνησης απέναντι στο σχολικό πλαίσιο. Στα περισσότερα παιδιά, στα οποία εμφανίζονται τα παραπάνω χαρακτηριστικά, η διάρκεια της διαταραχής κυμαίνεται από λίγες εβδομάδες έως λίγους μήνες και σε πολύ σπάνιες περιπτώσεις επιμένει
για χρόνια.

Τι μπορούμε να κάνουμε ?
Κύριο μέλημα μας στα παιδιά με εκλεκτική αλαλία είναι να προσπαθήσουμε να μειώσουμε το άγχος, το οποίο βιώνουν καθώς επίσης και να ενισχύσουμε την αυτοεικόνα και την κοινωνική τους αυτοπεποίθηση. Για αυτόν ακριβώς το λόγο, είναι σημαντικό να δίνουμε
έμφαση στα θετικά επιτεύγματα του παιδιού, καθώς επίσης και στην καλλιέργεια κάθε καλλιτεχνικής τάσης, την οποία μπορεί το παιδί να διαθέτει. Παράλληλα με την κατανόηση του παιδιού είναι σημαντικό να δώσουμε έμφαση στην απόσυρση κάθε πίεσης για ομιλία.
 Για παράδειγμα, οι γονείς είναι σημαντικό να συνοδεύουν τα παιδιά τους στο σχολείογια ένα μεγάλο χρονικό διάστημα, όπου ελάχιστοι άνθρωποι θα βρίσκονται εκεί,ώστε να μειωθούν οι προσδοκίες για ομιλία.
Επίσης, οι γονείς σε συνεργασία με τους δασκάλους, μπορούν να φέρουν έναν φίλο του παιδιού μαζί τους, ο οποίος μαζί με μία μικρή ομάδα παιδιών μπορεί να παίζει μαζί με τοπαιδί έως ότου ενταχθούν σιγά σιγά οι υπόλοιποι συμμαθητές του τμήματος.
Παράλληλα, είναι σημαντικό να μην λησμονούμε ότι τα παιδιά αυτά είναι φοβισμένα και επομένως χρειάζεται να τα βοηθήσουμε να αντιληφθούν τις φοβίες τους και να αναγνωρίσουν το άγχος τους. Ένας ακόμα σημαντικός τρόπος μέσα από τον οποίο μπορούμε να βοηθήσουμε τα παιδιά με
εκλεκτική αλαλία είναι μέσα από τη συνεχή κοινωνικοποίηση. Για παράδειγμα, οι γονείςείναι σημαντικό να καλούν στο σπίτι μικρές ομάδες παιδιών με τις οποίες τα παιδιά αισθάνονται άνετα και οι οποίες θα μπορούσαν να προκαλέσουν την αυθόρμητη έναρξη της
ομιλίας. Τέλος, δεν θα πρέπει να ξεχνάμε ότι είναι σημαντικό να αποδεχόμαστε όλες τις δυσκολίες του παιδιού, καθώς επίσης και να στεκόμαστε δίπλα του, ανοίγοντας συζητήσεις για τα
συναισθήματα μας και βοηθώντας το να τα εκφράσει με μεγαλύτερη ευκολία. Είναι σημαντικό ότι το παιδί μόλις αντιληφθεί ότι βρίσκεται σε ένα περιβάλλον, στο οποίο αισθάνεται αποδεκτό και από το οποίο απουσιάζουν οι υψηλές προσδοκίες θα μπορέσει να
μιλήσει περισσότερο άνετα, γεγονός που θα απορρέει από τη δική του ανάγκη για έκφραση και όχι από την ανάγκη της αποδοχής από τους γύρω του. Άλλωστε, είναι σημαντικό να μην ξεχνάμε να βοηθάμε τα παιδιά μας « να ανεβούν στην κορυφή για να δουν τον κόσμο …. Και
όχι για να τα δει ο κόσμος….»

Σύνδρομο Down

 Τι είναι;


Το σύνδρομο Down συνιστά μία από τις πιο κοινές χρωμοσωμικές ανωμαλίες ανάμεσα στα
νεογέννητα βρέφη και αποτελεί τη συχνότερη μορφή νοητικής υστέρησης, η οποία περικλείει
ένα σύνολο χαρακτηριστικών τα οποία υπάρχουν εκ γενετής στα βρέφη και αφορούν
παρεκκλίσεις στη σωματική διάπλαση, το νοητικό δυναμικό και την ψυχοκοινωνική εξέλιξη.
Το 1959 στο Παρίσι διαπιστώθηκε από τους Leujene, Gautier & Turpen η παρουσία ενός
επιπλέον χρωμοσώματος, δηλαδή 47 συνολικά, στα κύτταρα των ατόμων που έπασχαν από
τη συγκεκριμένη διαταραχή (Μπαρδής, 1993). Το επιπλέον χρωμόσωμα βρέθηκε στο 21 ο
ζευγάρι και για αυτόν ακριβώς το λόγο το σύνδρομο Down ονομάστηκε τρισωμία 21
(Leujene et al. όπως αναφέρεται στους Silverman, 2007).
 Τύποι Συνδρόμου Down

 Tρισωμία 21: Με βάση το συγκεκριμένο τύπο, παρατηρείται η παρουσία πρόσθετου
γενετικού υλικού στο 21 ο ζευγάρι των χρωμοσωμάτων. Περίπου το 86%-95 % των
ανθρώπων που έχουν σύνδρομο Down, παρουσιάζουν το συγκεκριμένο τύπο της
παρούσας χρωμοσωμικής διαταραχής.
 Μετάθεση: Στη μετάθεση το πρόσθετο 21 ο χρωμόσωμα αποσπάται και συνδέεται σε
ένα άλλο. Περίπου το 4%-7% των ανθρώπων με σύνδρομο down εμφανίζει τον τύπο
της μετάθεσης.
 Μωσαϊκισμός: Συνιστά τον τρίτο τύπο του Συνδρόμου Down, ο οποίος απαντάται
μόνο στο 1%-5% του πληθυσμού με την παρούσα διαταραχή. Στην περίπτωση αυτή,
τρισωμία 21 παρουσιάζουν μόνο μερικά κύτταρα. Αυτό σημαίνει ότι άλλα κύτταρα
έχουν 46 και άλλα 47 χρωμοσώματα (Μπαρδής, 1993).

 Εξωτερικά Χαρακτηριστικά συνδρόμου Down

 Η μυϊκή υποτονία με χαλαρές αρθρώσεις και η βραχυκεφαλία.
 Η αραιή και με ακανόνιστη διάταξη οδοντοστοιχία, τα μικρά και παχουλά δάχτυλα
των χεριών, τα ίσια και αραιά μαλλιά
 Το σχιστοειδές σχήμα των ματιών καθώς επίσης και το χαμηλότερο ύψος.
Βέβαια, παρόλη την ύπαρξη των τυπικών αυτών χαρακτηριστικών δε θα πρέπει να
ξεχνά κανείς ότι το κάθε άτομο φέρει τα δικά του ιδιαίτερα εξωτερικά γνωρίσματα.

 Γνωστικός φαινότυπος συνδρόμου Down
 Μειωμένα επίπεδα απόκρισης σε γνωστικά έργα.
 Ελλείμματα & αποκλίσεις στην πορεία της ανάπτυξης του λόγου & της ομιλίας.
 Αδυναμίες στη λειτουργία της μνήμης και ειδικότερα στις λειτουργίες της ανάκλησης
και της ανάκτησης πληροφοριών.

 Συμπεριφορικός φαινότυπος συνδρόμου Down
 Ιδιαίτερα υψηλή κοινωνική και συναισθηματική λειτουργικότητα.
 Ιδιαίτερη ικανότητα στη σύναψη φιλικών σχέσεων με τους συνομηλίκους οι οποίες
διακρίνονται για τη σταθερότητα τους.
 Υψηλά επίπεδα ενσυναίσθησης.
 Χαρακτηριστικά χαράς, γενναιοδωρίας & στοργικότητας.
 Πεισματάρικη ιδιοσυγκρασία και συμπεριφορές ισχυρογνωμοσύνης, οι οποίες συχνά
οδηγούν στην άρνηση ολοκλήρωσης έργων και επίλυσης προβλημάτων.

 Πώς μπορώ να βοηθήσω ένα παιδί με σύνδρομο Down;
Τα παιδιά με σύνδρομο Down είναι δυνατό να εμφανίσουν σημαντικά επίπεδα
βελτίωσης και ανάπτυξης μέσα από τη συμβολή της κατάλληλης θεραπευτικής –
εκπαιδευτικής διαδικασίας. Για αυτόν ακριβώς το λόγο, οι γονείς είναι σημαντικό με
τη βοήθεια φυσικά τόσο των ειδικών παιδαγωγών όσο και των εκπαιδευτικών, οι
οποίοι θα εμπλακούν στην προαναφερθείσα διαδικασία να συμβάλλουν στη γνωστική
και ψυχοσυναισθηματική εξέλιξη των παιδιών, μέσα από τη συνεχή τους εκπαίδευση
και μέσα από παρεμβάσεις, οι οποίες θα έχουν ως στόχο την ένταξη των παιδιών στο
κοινωνικό σύνολο. Για αυτόν ακριβώς το λόγο, είναι σημαντικό οι γονείς να
αποφύγουν την υιοθέτηση λανθασμένων αντιλήψεων, σύμφωνα με τις οποίες τα
άτομα με σύνδρομο Down εμφανίζουν περιορισμένο εύρος δυναμικού, να πιστέψουν
σε ταλέντα και δυνατότητες που έχουν, προάγοντας με αυτόν τον τρόπο την όσο το
δυνατό μεγαλύτερη αυτονόμηση και ανεξαρτησία τους.

Χριστουγεννιάτικες διακοπές και παιδιά: προτάσεις για να τις κάνετε μοναδικές!

Αυτά τα Χριστούγεννα είναι ιδιαίτερα: έρχονται έπειτα από μια περίοδο δεύτερου
εγκλεισμού, κυρίως των παιδιών, διατάραξης της σχολικής τους ζωής και ρουτίνας
και φυσικά κούρασης των γονέων, κυρίως ψυχολογικής, λόγω των έντονων
αλλαγών, επαγγελματικών, οικονομικών και προσωπικών, που έχουν κληθεί να
αντιμετωπίσουν τον τελευταίο χρόνο. Παρά τις δυσκολίες όμως, ας
προσπαθήσουμε να περάσουμε ήρεμα, και γιατί όχι διασκεδαστικά, τις τελευταίες
μέρες αυτού του έτους, με την οικογένειά μας. Παρακάτω σας προτείνουμε
μερικές δραστηριότητες, που μπορείτε να κάνετε μέσα στο σπίτι και να σας
βοηθήσουν, και εσάς και τα παιδιά, να έρθετε πιο κοντά, τις γιορτινές αυτές μέρες.

  1.  Movie time: Μόνος στο σπίτι. Πολικό εξπρές. Ο κατεργάρης των
    Xριστουγέννων. Μία Χριστουγεννιάτικη Ιστορία. Αυτές είναι κάποιες μόνο από τις
    πιο χαρακτηριστικές χριστουγεννιάτικες ταινίες που ίσως να έχετε δει κι εσείς
    παιδί και είναι μια υπέροχη ευκαιρία να ξαναδείτε αυτές τις μέρες με τα παιδιά.
    Φτιάξτε ποπ- κορν, χαμηλώστε τα φώτα και πατήστε «play»!
  2. Διαγωνισμός τραγουδιού : δημιουργήστε “ώρα χριστουγεννιάτικων
    τραγουδιών” και τραγουδήστε μαζί αγαπημένα χριστουγεννιάτικα τραγούδια.
    Προσπαθήστε να συνοδεύσετε το τραγούδι σας με παιδικά μουσικά όργανα που
    πιθανόν να υπάρχουν στο σπίτι όπως ξυλόφωνα, φλογέρες, μαράκες, παιδικές
    κιθάρες, κτλ ή αλλιώς επιστρατέψτε τα τάπερ και τις κατσαρόλες!!!!
  3. Φτιάξτε και στείλτε  χειροποίητες Χριστουγεννιάτικες κάρτες  σε αυτούς που αγαπάτε.
  4. Φτιάξτε ένα  ξεχωριστό μενού για το τραπέζι των Χριστουγέννων και στολίδια
    αλατοζύμης.
  5. Φτιάξτε χάρτινες χιονονιφάδες και παιχνίδι χαμένου θησαυρού!!!
  6. Παίξτε επιτραπέζια παιχνίδια ή και πιο κινητικά παιχνίδια, όπου αυτό είναι
    δυνατό
  7. Μιλήστε στα παιδιά σας για το αληθινό νόημα των Χριστουγέννων και διαβάστε
    παραμύθια
  8. Κοιμηθείτε στρωματσάδα στο σαλόνι υπό το φως του δέντρου και Κάντε μια ευχή… και
    πιστέψτε στη μαγεία των ημερών!!!
  9. Φτιάξτε στολίδια με γλωσσοπίεστρα και φτιάξτε γούρια για το 2019 και χαρίστε τα.
  10. Ετοιμάστε ένα video με φωτογραφίες που τραβήξατε όλη την χρονιά και κάντε μια
    οικογενειακή προβολή.
    Αυτές ήταν οι 10 Χριστουγεννιάτικες δραστηριότητες για όλη την οικογένεια, που έχουν ως
    σκοπό να περάσουμε καλά, να ζήσουμε τη μαγεία όσο μπορούμε περισσότερο, να
    ξαναγίνουμε και εμείς παιδιά και να χαρίσουμε πολλές όμορφες αναμνήσεις στους
    μικρούς μας θησαυρούς!

3 Δεκεμβρίου Παγκόσμια Ημέρα Ατόμων με Αναπηρία

Η Παγκόσμια Ημέρα Ατόμων με Αναπηρία (3 Δεκεμβρίου) θεσπίστηκε και τηρείται
παγκόσμια από τα Ηνωμένα Έθνη το 1992. Εορτάζεται σε όλον τον Πλανήτη προωθώνταςτην κατανόηση σε θέματα αναπηρίας και την κινητοποίηση υπέρ των δικαιωμάτων αξιοπρέπειας και ευημερίας των ατόμων με αναπηρία. Επιδιώκει την αύξηση του βαθμού
ένταξης των ατόμων με αναπηρία σε κάθε πτυχή της πολιτικής, κοινωνικής, οικονομικής και πολιτιστικής ζωής. Σύμφωνα με στοιχεία του ΟΗΕ, περίπου 1 δισεκατομμύριο άνθρωποι σε όλο τον κόσμο
πάσχουν από κάποιας μορφής αναπηρία, το 80% των οποίων ζει στις αναπτυσσόμενες χώρες και δεν απολαμβάνουν πρόσβαση στην κοινωνία σε ίση βάση με άλλα άτομα, όπως είναι η πρόσβαση στην εκπαίδευση, στην εργασία, στα μέσα μεταφοράς, στην κοινωνική και πολιτιστική ζωή, γενικότερα. Το δικαίωμα συμμετοχής στη δημόσια ζωή είναι απαραίτητο για τη μείωση των ανισοτήτων, για τη δημιουργία σταθερών δημοκρατιών και ενεργών πολιτών. Παρόλα αυτά, λίγες χώρες διαθέτουν επαρκείς μηχανισμούς για να ανταποκριθούν πλήρως στις ανάγκες των ατόμων με αναπηρία. Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας αναγνωρίζει την αναπηρία ως ένα παγκόσμιο ζήτημα ανθρωπίνων δικαιωμάτων και προτεραιότητα ανάπτυξης: “Η αναπηρία δεν είναι απλώς ένα βιολογικό ή απλώς ένα κοινωνικό φαινόμενο.”

(Παγκόσμιο Σχέδιο Δράσης για
την Αναπηρία του ΠΟΥ 2014–2021.)